بیشتر بخوانید
۱۴ جنوری ۲۰۲۶
خواجه محبوب صدیقی که خود را سیاستگذار جمعیت اسلامی مدیر سیاست گذاری های عطا محمد نور میداند، در گفتوگو با ارگتایمز تصریح کرد که به باور او، جمهوری اسلامی ایران پابرجا خواهد ماند.
۲۸ دسمبر ۲۰۲۵
به گفتهٔ این منابع، طالبان جایدادهای عباس ابراهیمزاده را نه بر اساس حکم محکمه یا اسناد قانونی، بلکه به دلیل هزارهبودن و تعلق مذهبی او هدف قرار دادهاند.
۲۸ دسمبر ۲۰۲۵
پیش از این نیز فایلهای صوتی در اختیار ارگ تایمز قرار گرفته بود که در آنها، میرزا محمد کتوازی ادعا میکند با برخی چهرههای سیاسی پیشین افغانستان، از جمله حنیف اتمر، وزیر خارجه پیشین حکومت جمهوری، و حفیظالله جلیلی، عضو پیشین پارلمان افغانستان، معاملات یا شراکتهای مالی داشته است. ارگ تایمز تأکید میکند که این ادعاها از سوی این رسانه بهطور مستقل تأیید یا رد نشدهاند.
۱۸ دسمبر ۲۰۲۵
فرزند عباس ابراهیمزاده با نشر یک پیام احساسی و هشدارآمیز در صفحه فیسبوک آقای ابراهیمزاده اعلام کرد که جان پدرش بهگونه جدی در خطر است و ادامه بازداشت او میتواند به «فاجعه انسانی» منجر شود.
۱۴ دسمبر ۲۰۲۵
عطا محمد نور، از چهرههایی که خود را از مخالفان طالبان معرفی میکند، اخیراً در مراسم عروسی پسر یکی از افراد دارای روابط نزدیک تجاری با طالبان شرکت کرده است؛ موضوعی که پرسشهای تازهای را درباره مرز میان مخالفت سیاسی و تعاملات اقتصادی او مطرح کرده است.
۱۳ دسمبر ۲۰۲۵
در اواسط هفته جاری، شماری از چهرههای برجسته سیاسی افغانستان از جمله احمد مسعود رهبر جبهه مقاومت ملی، محمد محقق از رهبران هزارهها، اسماعیل خان از چهرههای شاخص جمعیت اسلامی در غرب کشور، عطا محمد نور رهبر خودخوانده جمعیت اسلامی و مارشال عبدالرشید دوستم، معاون پیشین ریاستجمهوری و رهبر ازبیکهای افغان، از شکلگیری یک اتحاد سیاسی تازه خبر دادند. این اتحاد در محوریت محمد حنیف اتمر، وزیر خارجه حکومت پیشین، و با هدف جلوگیری از جنگ و پیشبرد گفتوگو با طالبان اعلام شد.
۱۳ دسمبر ۲۰۲۵
در تحولی قابل توجه در فضای سیاسی افغانستان، محبوبیت حنیف اتمر، وزیر خارجه پیشین کشور، حتی در میان بخشی از تاجیکهای تندرو که خود را «افغان» نمیدانند، رو به افزایش گذاشته است؛ پدیدهای که تا همین اواخر غیرقابل تصور به نظر میرسید.
۱۳ دسمبر ۲۰۲۵
محمد حنیف اتمر، وزیر خارجه حکومت پیشین، با هشدار نسبت به تشدید بحرانهای سیاسی، اقتصادی، بشری و امنیتی پس از سقوط نظام جمهوریت، از شکلگیری «همصدایی ملی» میان جریانهای مخالف طالبان استقبال کرد؛ همصداییای که به گفته منابع سیاسی، در ۴۰سال اخیر بیسابقه است.