ارگ تایمز به نوار تصویریای دست یافته است که در آن یکی از هنرمندان شناختهشده موسیقی افغانستان، اظهاراتی کمسابقه و بحثبرانگیز درباره طالبان مطرح میکند و از وجود «صداهای خاموش آزادیخواه» در درون حاکمیت کنونی افغانستان سخن میگوید.
این هنرمند افغان در پاسخ به پرسش خبرنگار ارگ تایمز درباره طالبان میگوید:
«در میان حاکمان فعلی نیز مردمان خوب و آزادیخواه وجود دارند که از ترس نمیتوانند صدای خود را بلند کنند.»
او با احتیاط تأکید میکند که قصد سفیدنمایی طالبان را ندارد و میافزاید:
«مه نمیخواهم بگویم که اینها طالبان سر تا پا سیاهکار نیستند. مرا ملامت نکنید. شاید خیلی صداهای خاموش در میان خودشان باشند که سرکوب شدهاند.»
به گفته این آوازخوان، بر اساس شنیدهها و ارتباطاتی که دارد، در میان طالبان افرادی وجود دارند که زندگی و جامعه را «بهگونهای دیگر» میخواهند، اما این صداها به گفته او «توسط دستهایی که آنها را نظارت میکنند، خاموش میشود.»
این هنرمند افغان در ادامه، با اشاره به تاریخ تحولات سیاسی افغانستان، میگوید که هیچ حکومتی در این کشور پایدار نبوده است:
«حکومتهای زیادی آمدند و چهار یا پنج سال بیشتر دوام نکردند. شاید از میان خودشان چیزهای دیگری ظهور کند.»
با این حال، او مشخص نمیکند که منظورش از این «افراد مثبت» در میان طالبان، کدام چهرهها یا کدام جناحها هستند؛ آیا حلقه قندهاری به رهبری ملا هبتالله آخندزاده یا جناح موسوم به مشرقی به رهبری سراجالدین حقانی.
اظهارات این هنرمند در حالی مطرح میشود که گزارشهایی از اختلافات و زدوبندهای خاموش میان جناحهای مختلف طالبان، بهویژه میان قندهار و مشرقی، منتشر شده است؛ اختلافاتی که تاکنون بهصورت رسمی از سوی طالبان تأیید یا رد نشدهاند.
با وجود این، منتقدان تأکید میکنند که بحث درباره صداهای خاموش در درون طالبان، نمیتواند واقعیتهای تلخ افغانستان امروز را تغییر دهد؛ واقعیتی که در آن زنان از حق آموزش، کار و حضور اجتماعی محروم شدهاند، موسیقی جرم تلقی میشود و سازها شکسته میشوند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت، فضای فرهنگی و هنری افغانستان بهشدت محدود شده و بسیاری از هنرمندان یا کشور را ترک کردهاند یا در سکوت و ترس زندگی میکنند.
انتشار این نوار اختصاصی توسط ارگ تایمز، بحثهای گستردهای را درباره یکدستبودن یا نبودن طالبان و امکان تغییر از درون این گروه، در میان افکار عمومی برانگیخته است.
