در روزگاری که نظام صحی افغانستان با کمبود شدید امکانات، فرسودگی زیرساختها و بیتوجهی مزمن دستوپنجه نرم میکند، اقدام داوطلبانه و مسئولانه یک بازرگان افغان بار دیگر نشان داد که بازسازی کشور، تنها در گرو سیاست و دولت نیست؛ بلکه به وجدان اجتماعی و تعهد انسانی نیز نیاز دارد.
بنیاد کمال نبیزاده با هزینهای بالغ بر ۱۶ میلیون افغانی، پروژه بازسازی بخشهای مهم شفاخانه حوزوی مزار شریف را با موفقیت به پایان رساند؛ شفاخانهای که به گفته مسئولان آن، در ۱۵ سال گذشته هیچگونه بازسازی اساسی را تجربه نکرده بود.
داکتر اشرف روان، از مسئولان شفاخانه حوزوی مزار شریف، گفت که بنیاد نبیزاده بخشهایی را بازسازی کرده که نیاز فوری و حیاتی به ترمیم داشتند.
به گفته او، این بازسازی شامل:
- تنویرسازی و نورپردازی بخشهای مختلف شفاخانه،
- ترمیم و نوسازی دروازهها،
- بازسازی تشنابهایی که عملاً غیرقابل استفاده شده بودند،
- و رنگآمیزی بخشهای فرسوده بوده است.
او با ستایش از این اقدام گفت:
«این کار نهتنها شرایط کاری کارمندان صحی را بهبود بخشیده، بلکه مستقیماً بر روحیه و آرامش بیماران نیز تأثیر مثبت گذاشته است.»
داکتر روان ابراز امیدواری کرد که این اقدام به یک الگو تبدیل شود و دیگر بازرگانان افغان نیز در بخشهای مختلف، بهویژه صحت، آموزش و خدمات عامه، نقش فعالتری ایفا کنند.
این در حالی است که با وجود مصرف میلیاردها دالر در ۲۰ سال جمهوریت در بخشهای مختلف، از جمله صحت، افغانستان هنوز هم از داشتن مراکز صحی مجهز و معیاری محروم است؛ واقعیتی تلخ که نقش ابتکارهای مستقل را برجستهتر میسازد.
کمال نبیزاده از بازرگانان شناختهشده در سطح منطقه، بهویژه آسیای میانه است. او زاده ولایت بلخ بوده و در کنار فعالیتهای اقتصادی، همواره در کارهای خیریه، فرهنگی و اجتماعی حضور داشته است.
پیش از این نیز:
- بازسازی بخشهای فروریخته روضه شریف،
- و آغاز کار ترمیم یک زیارتگاه در ولایت سرپل
از جمله اقدامات عامالمنفعه او بوده است.
نبیزاده همچنین در حوزه آزادی بیان، فرهنگ و موسیقی فعالیتهایی داشته و تلویزیون آرزو یکی از نمونههای شناختهشده حمایت او از رسانه و آزادی بیان در افغانستان به شمار میرود.
ناظران میگویند اقدام بنیاد نبیزاده تنها بازسازی یک شفاخانه نیست؛ بلکه بازسازی امید، اعتماد و حس مسئولیت جمعی است؛ پیامی روشن به جامعه بازرگانی افغانستان که میتوان، حتی در سختترین شرایط، سهمی معنادار در بهبود زندگی مردم داشت.
