سال ۲۰۱۲، دفتر سیاسی عطا محمد نور در مزار شریف صحنه تنشی شد که هیچگاه رسانه یی نشد. منابع ارگ تایمز گزارش میدهند که حاجی بسمالله، از مسئولان کلیدی پروژه جاده فیضآباد–بهارک، با داوود نصیب، بازرگان نزدیک به نور، درگیر شد. تنش لفظی در چند ثانیه شعلهور شد و تبدیل به درگیری فیزیکی شد؛ چنان که بینی داوود نصیب خونین شد و فضای دفتر برای لحظاتی به آشوب کشیده شد.
گفته میشود نقیب عثمانی، مسئول اصلی پروژه، نصیب را برای مشارکت در پروژه به دفتر آورده بود. اما واکنش شدید حاجی بسمالله، حتی او را نیز شگفتزده و تکان داد. منابع اشاره دارند که نقیب عثمانی در آن لحظات بیحرکت و تردیدآمیز مانده بود، گویی نمیدانست چگونه این تنش ناگهانی را مدیریت کند.
در همان زمان، عطا محمد نور در باغ حاجی خیرالدین مایل پروانی حضور داشت و پس از این درگیری، چهرههای سیاسی بلخ، از جمله اسحاق رهگذر و علم خان آزادی، وارد صحنه شدند و مانع گسترش خشونت شدند.
پروژه فیضآباد–بهارک که یکی از پرچالشترین پروژههای سرکسازی افغانستان بود، در سال ۲۰۱۲ آغاز و در ۲۰۱۹ تکمیل شد. منابع میگویند میلیونها دلار پیش از پایان پروژه به شکلی مرموز از میوند بانک خارج شده و برخی برداشتها هنوز نیازمند بررسی حقوقی هستند. این پروژه قرار بود ۴۴ کیلومتر باشد اما تنها ۴۰ کیلومتر آن تکمیل شد و تامین مالی آن بر عهده بانک توسعه آسیایی بود.
داوود نصیب در خصوص این حادثه سکوت اختیار کرده و هیچ اظهار نظری نکرده است.
اینکه آیا داوود نصیب در نهایت شریک پروژه شد یا نه، همچنان در هالهای از ابهام باقی مانده است و جزئیات آن در داستان بعدی فاش خواهد شد.
