حنیف اتمر، وزیر خارجه پیشین افغانستان، بار دیگر با اظهاراتی جنجالی به صدر خبرها برگشته؛ اظهاراتی که همزمان با انتقادها، تردیدها و حاشیههای تازه همراه شده است.
اتمر که پس از سقوط نظام جمهوری و کنار رفتن از قدرت، به فعالیتهای تجاری روی آورد، اکنون با پیشنهادهایی چون برگزاری لویهجرگه اضطراری و دعوت از طالبان و مخالفان برای «بسیج جهت دفاع از کشور»، واکنشهای گستردهای را برانگیخته است. او در تازهترین موضعگیری خود، حمله هوایی پاکستان به کابل را محکوم کرده و آن را نقض آشکار حقوق بشردوستانه بینالمللی دانسته است.
با این حال، منتقدان میگویند دعوت از طالبان برای «وحدت و بسیج» در حالی مطرح میشود که این گروه بهدلیل محدودیتهای گسترده، از جمله در زمینه آموزش زنان و حقوق اقلیتها، بهشدت زیر انتقاد قرار دارد. از نگاه برخی ناظران، این موضعگیریها «متناقض» و حتی «غیرواقعبینانه» توصیف شده است.
در کنار این، کارنامه اقتصادی اتمر نیز دوباره زیر ذرهبین رفته است. منابع میگویند او پس از خروج از قدرت، در بخشهای مختلف از جمله تجارت عطر سرمایهگذاری کرده، اما یکی از این پروژهها با ضررهای قابل توجهی مواجه شده است. همین موضوع باعث شده برخی منتقدان، توانایی او در ارائه راهحلهای کلان سیاسی برای افغانستان را زیر سوال ببرند.
همچنین گزارشهایی درباره روابط احتمالی او با چهرههای نزدیک به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منتشر شده، هرچند خود اتمر تاکنون واکنشی رسمی به این ادعاها نشان نداده است.
او پس از حمله امریکا به ایران، کنار جمهوری اسلامی ایستاد و کشته شدن علی خامنه یی را تسلیت گفت.
حالا چهره ی که از یک رژیم مستبد مثل جمهوری اسلامی حمایت می کند، نسخه اش جقدر التیام بخش برای افغانستان خواهد بود؟
از سوی دیگر، پیشنهاد برگزاری لویهجرگه و «مصالحه ملی» از سوی اتمر در حالی مطرح میشود که به گفته برخی منابع، حتی در میان اعضای پیشین تیم «صلح و اعتدال» نیز اختلاف نظرها افزایش یافته و شماری از نزدیکانش از او فاصله گرفتهاند.
با داغتر شدن فضای سیاسی و افزایش تنشها در منطقه، بازگشت چهرههایی چون اتمر به میدان، پرسشهای جدی را درباره آینده سیاسی افغانستان و نقش بازیگران پیشین در معادلات کنونی مطرح کرده است.
