تیری کومینال، استاد دانشگاه لیل و مسئول حمایت از دانشجویان در تبعید، می‌گوید ایده این پروژه ابتدا از سوی کامی دوره، وکیل فرانسوی و فعال حقوق پناهجویان، مطرح شد. او قصد داشت مسیر کاله تا لسبوس را، برخلاف مسیر معمول پناهجویان، رکاب بزند تا توجه جامعه اروپا را به دشواری‌های آنان جلب کند. هرچند این وکیل فرانسوی به دلیل شرایط شخصی نتوانست پروژه را ادامه دهد، اما تیری کومینال، پدرش پاتریک کومینال، نیلوفر نوری و چند همراه دیگر تصمیم گرفتند این ایده را زنده نگه دارند.

آریانا سعید نماد نسلی از زنان افغان است که به تدریج در حال پر کردن خلأ رهبری سیاسی در جامعه‌اند؛ زنانی که بسیاری باور دارند در آینده می‌توانند جای سیاستمداران سنتی را در معادلات افغانستان بگیرند. در پنج سال گذشته، در حالی که بسیاری از سیاستمداران افغان مصروف اختلافات داخلی، فعالیت‌های اقتصادی و تلاش‌های پراکنده برای تعامل با رژیم حاکم بوده‌اند، زنان افغان به تنها نیروی پیوسته مقاومت مدنی در برابر محدودیت‌ها تبدیل شده‌اند. برخی جریان‌های سیاسی از جمله «همصدایی» ماه‌ها تلاش کردند تا با حمایت حلقاتی در منطقه سرانجام نشستی کوتاه در فضای مجازی برگزار کنند؛ اما در همان زمان، چهره‌هایی مانند آریانا سعید بدون پشتوانه ساختارهای سیاسی، توانسته‌اند صدای زنان افغانستان را در سطح جهانی بلند نگه دارند و نشست‌های گسترده‌ای برای همبستگی زنان برگزار کنند. واقعیت افغانستان امروز نشان می‌دهد که زنان در خط مقدم ایستادگی قرار دارند. اگر روزی روندی برای گفت‌وگو درباره آینده افغانستان شکل بگیرد، جامعه جهانی ناگزیر خواهد بود به این واقعیت توجه کند که صدای واقعی جامعه نه در میان سیاستمداران پراکنده، بلکه در میان زنانی است که در برابر محدودیت‌ها ایستاده‌اند.

در ویدیوهایی که از مولانا فیروز در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، او با لحنی تند از سیاست‌های دولت تاجیکستان انتقاد می‌کند و علمای دینی و شهروندان این کشور را به مقابله با حکومت فرامی‌خواند. او در بخشی از سخنانش تأکید می‌کند که «جهاد فرض است»، حتی اگر به کشته‌شدن بینجامد. این اظهارات، به‌ویژه در زمینه آزادی‌های مدنی و اجتماعی در تاجیکستان، واکنش‌ها و نگرانی‌هایی را در میان کاربران، ناظران و شهروندان منطقه برانگیخته است.

ترمپ در این نامه نوشته است که طی دهه‌های گذشته، واشنگتن با تکیه بر اجماع‌های بین‌المللی و پروژه‌های خارجی، طبقه‌ی متوسط امریکا را تضعیف کرده و منافع شهروندان خود را در حاشیه قرار داده است؛ اما «آن روزها اکنون پایان یافته‌اند.»

«امرالله صالح یک افغان واقعی نیست. وقتی من در سال ۲۰۱۳ همجنس‌گرا بودنم را اعلام کردم، او فوراً مرا بلاک کرد و تا امروز هم بلاک نگه داشته. شاید خودش با مسائل جنسی‌اش مشکل دارد، اما این توجیه نمی‌شود که آزادی جامعهٔ LGBT+ افغانستان را انکار کند. آیا او به این دورویی‌اش پایان می‌دهد؟»

مهره بارکزی، خبرنگار تراجنسی، با انتشار یادداشتی تند در صفحه‌اش مدعی شد که جاوید شریف، آوازخوان مشهور افغان، از انجام مصاحبه با او در یک رویداد هنری سر باز زده است. به گفته‌ بارکزی، این «نخستین رفتار تبعیض‌آمیز» از سوی شریف نیست و او پیش‌تر نیز در برنامه‌هایش با افراد تراجنسی و همجنسگرا برخوردهای غیرحرفه‌ای داشته است.