خلیل فروزی، از سهامداران پیشین کابلبانک و سرمایهگذار افغان مقیم روسیه، ترکیه و امارات متحده عربی، در تازهترین موضعگیری خود خواستار بازنگری طالبان در سیاستهای حاکم بر افغانستان شده و هشدار داده است که انحصار قدرت و حذف اقوام و جریانهای سیاسی، کشور را از ثبات پایدار دور خواهد کرد.
فروزی که در دوران حکومت جمهوری به اتهام دست داشتن در پرونده کابلبانک زندانی بود و پس از بازگشت طالبان به قدرت از زندان آزاد شد، در صفحه فیسبوک خود نوشته است که افغانستان امروز به یکی از مهمترین نقاط رقابت و محاسبات قدرتهای جهانی و منطقهای تبدیل شده است.
او تأکید کرده که آمریکا و اروپا با محوریت مبارزه با تروریسم، حقوق بشر و حقوق زنان به افغانستان نگاه میکنند، در حالی که روسیه، چین و ایران بیشتر نگران تهدیدهای امنیتی، افراطگرایی و قاچاق مواد مخدر هستند. به گفته وی، پاکستان نیز افغانستان را بخشی از محاسبات ژئوپولیتیکی خود میداند و هند، کشورهای آسیای مرکزی، ترکیه و کشورهای عربی نیز هر کدام بر اساس منافع خود در قبال افغانستان سیاستگذاری میکنند.
«چه کسی از منافع ملی افغانستان دفاع میکند؟»
فروزی در بخشی از پیام خود با طرح این پرسش که «چه کسی از منافع ملی افغانستان و مردم افغانستان دفاع میکند؟» مسئولیت اصلی را متوجه رهبران طالبان و سیاستمداران کشور دانسته است.
او گفته است اگر حکومت طالبان به دنبال مشروعیت داخلی، ثبات پایدار و تعامل گسترده با جامعه جهانی است، باید زمینه مشارکت واقعی همه اقوام، اقشار و نیروهای سیاسی را در ساختار قدرت فراهم کند.
هشدار درباره انحصار قدرت
این سرمایهگذار افغان تأکید کرده است که افغانستان متعلق به یک قوم، یک زبان یا یک جریان سیاسی نیست و همه اقوام از جمله پشتونها، تاجیکها، هزارهها، ازبکها، ترکمنها، نورستانیها، بلوچها و پشهایها در سرنوشت کشور سهم برابر دارند.
او هشدار داده است که «هیچ حکومتی بدون مشارکت گسترده ملی نمیتواند ثبات درازمدت ایجاد کند» و ادامه انحصار قدرت، شکافهای سیاسی و اجتماعی را عمیقتر خواهد ساخت.
پیام مستقیم به طالبان
فروزی در حالی از تشکیل یک نظام فراگیر سخن میگوید که حکومت طالبان طی نزدیک به پنج سال گذشته همچنان با انتقادهای گسترده داخلی و بینالمللی درباره محدود بودن مشارکت سیاسی و حذف جریانهای مختلف از ساختار قدرت روبهرو بوده است.
وی تصریح کرده است که مردم افغانستان از جنگ، اختلافات قومی، رقابتهای سیاسی و انحصار قدرت خسته شدهاند و اکنون صلح، امنیت، کار، آموزش، عدالت و زندگی با عزت را مطالبه میکنند.
او در پایان هشدار داده است که آینده افغانستان در رقابت قدرتهای خارجی رقم نخواهد خورد، بلکه تنها از مسیر تفاهم، مشارکت و همبستگی میان خود افغانها ساخته میشود.
